właść. Theodore Felix von Eisenhart — Theo — urodzony 15 listopada 2005 roku w Wiedniu — Austriak, wywodzący się z arystokratycznej rodziny Eisenhartów mających wpływy zarówno w świecie polityki, jak i biznesu — dziedzic wielopokoleniowego majątku — syn Matthiasa von Eisenharta, byłego ambasadora Austrii, obecnie wpływowego polityka i doradcy ds. międzynarodowych, oraz Margarethe von Eisenhart (zd. von Auerbach), kolekcjonerki sztuki — starszy brat buntowniczej Isabelii — jedyny syn, wychowywany w tradycjach starej elity — poliglota; biegle posługuje się niemieckim (ojczystym językiem), angielskim i francuskim — dostał się do Valmont Academy jako geniusz politycznej strategii, wyróżniający się zdolnością niemal bezbłędnego czytania ludzi i ich mikroekspresji — profil polityczno-społeczny; przyszły dyplomata, mający wpływać na scenę tego świata — czwarty rok na etapie Specialization Year — florecista — członek klubu Concordia— elita akademii valmonta; większość go podziwia, nienawidzi lub się go boi — wybitne osiągnięcia w szkolnych konkursach i przeważne wzorowe oceny, szczególnie z Socjologii i dynamiki władzy oraz Retoryce, które są jego ulubionymi przedmiotami — nie zawsze jednak stara się w pełnym zakresie swoich możliwości, zwłaszcza na znienawidzonej historii i filozofii — wśród kadry cieszy się dobrą opinią, choć sam szanuje tych nauczycieli, których uważa za prawdziwy autorytet — kiedyś manipulował wynikiem ważnego meczu szermierczego, aby wyeliminować konkurenta. Nigdy się to nie wydało. — Nie miał związku ze skandalem z 1994 — ponoć jego ojciec chciał go wydziedziczyć, ale dziadek temu zapobiegł — ponoć doprowadził do rezygnacji jednego z nauczycieli w zeszłym roku szkolnym — ponoć jest doskoanłym manipulantem, który relacje traktuje jak partie szachów
Jesteś niczym najczystsze szkło, lśniące tak intensywnie, że zamiast ukazać, co kryje się za nim, odbijasz jedynie świat przed sobą. Ucieleśniasz arystokratyczną perfekcję swoją błyskotliwością, charyzmą, nienaganną urodą. W końcu pochodzisz z jednej z najstarszych i najbardziej wpływowych austriackich rodzin, od dziecka znając smak elit, władzy i pieniędzy… I nosisz tę maskę, bo nauczono cię, że słabość jest grzechem, a emocje jedynie narzędziem w grze, którą w końcu będzie należało wygrać. Karmisz się więc rywalizacją, dążysz do absolutnej perfekcji.
Jesteś inteligentny i bezlitośnie przenikliwy, a los obdarzył cię zdolnością czytania ludzi, którą niekoniecznie wykorzystujesz w dobrym celu. Każde twoje słowo i każdy gest są starannie przemyślane, a twoja chłodna precyzja czyni cię kimś stworzonym do sukcesu, choć równie bliskim moralnego upadku. Potrafisz być czarujący, ale nigdy bezinteresowny. W twoim świecie każdy czegoś pragnie, o czymś marzy, czegoś potrzebuje – i ty to doskonale wiesz. Dlatego nie okazujesz słabości, a twoja reputacja opiera się na tajemnicy i autorytecie, który zacząłeś budować od pierwszego dnia w murach tej akademii.
mentalist
(n.) someone who reads people like open books, catching every flicker of emotion, every unspoken thought hidden between the lines. They see the patterns, the tells, the truths people try to bury. It’s not magic, just sharp eyes, a keen mind, and an intuition so precise it feels almost supernatural.
Jesteś mistrzem gry, który zawsze wyprzedza innych o kilka kroków. Nieustannie kalkulujesz i analizujesz, jak gdyby życie było jedynie partią gry, która nie zawsze jest sprawiedliwa. Wiesz, jak pociągać za sznurki, by ludzie tańczyli tak, jak tego chcesz. Wykorzystujesz swój urok, nienaganne maniery i tę wrodzoną, niezaprzeczalną charyzmę, by zjednać sobie innych – i wszystko to tylko po to, by czuć władzę. Wciąż walczysz, tylko z kim?
Z łatwością dostajesz wszystko, czego chcesz. Nie musisz podnosić głosu, by zdobyć uwagę, ani grozić, by budzić respekt. Z lekkością siejesz ziarna wątpliwości, naiwnych karmisz złudną nadzieją, kształtujesz rzeczywistość tak, by inni sami podejmowali właściwe decyzje. Lojalność to dla ciebie pojęcie względne, a zaufanie – przywilej, który rezerwujesz wyłącznie dla siebie. Jesteś wyrafinowanym draniem, Theo. Eleganckim, dystyngowanym, zawsze we właściwym miejscu, z nienagannym wyczuciem chwili i słowa. Władza i kontrola, nieustanna walka, dążenie do doskonałości – to wszystko czyni cię najlepszym, ale też niebezpiecznym. A ci, którzy wpadną w twoją pułapkę, prędzej czy później zrozumieją, że z tobą nie da się wygrać.
W tym wszystkim jednak nie dostrzegasz jednego – każde, nawet najpiękniejsze szkło, ma swoją rysę. A gdy ta rysa pęknie, kim wtedy będziesz, Theo? Kim będziesz, gdy maski w końcu opadną?
Jako swoje mocne strony zdecydowanie uznaje inteligencję, charyzmę i opanowanie. Jest mistrzem manipulacji, który potrafi rozgrywać ludźmi na swoją korzyść. Szermierka nauczyła go bycia szybkim, precyzyjnym i piekielnie skutecznym. A ponad wszystko, nigdy nie osiada na laurach, swoją samodyscyplinę i ambicję uznając za cechy niemal święte.
Ma jednak swoje słabsze strony, jest bowiem chłodny i pragmatyczny. W głębi uważa siebie za lepszego od innych, a jego poczucie wyższości jest raczej wadą aniżeli zaletą. Nie jest jednak typem próżnego bogacza; woli realną władzę niż pustą, jedynie prowizoryczną chwałę. To jednak czyni go zamkniętym, a jego inteligencja, choć jest zaleta, jednocześnie też bywa jego piętą achillesa.
ma swoje ulubione miejsca w akademii, takie jak taras widokowy, gdzie lubi obserwować ludzi, czy też ogrody Akademii, gdzie wybiera się na dłuższy spacer, gdy umysł staje się zbyt chaotyczny — ma niemal obsesję na punkcie szermierki, lecz interesuje się również jazdą konną — w wolnym czasie chętnie oddaje się grze w szachy, a po godzinach lekcyjnych pogyrwa w pokera w pokoju wspólnym — jest miłośnikiem literatury i muzyki klasycznej — jego znakiem rozpoznawczym jest nawyk noszenia czarnych rękawiczek, co tłumaczy rodzinną tradycją — gdy ich nie nosi, jego palec zdobi sygnet rodowy wykonany z białego złota, którym często obraca, gdy tonie we własnych refleksjach — pisze dziennik, choć jego treść jest wielką tajemnicą — ambiwertyk, uwielbiający obserwować ludzi i rozpracowywać ich psychikę — szczyci się tym, że nie boi się prawie niczego, za swoje największe lęki uznając utratę kontroli nad własnym życiem i bycie przeciętnym — ponoć nie ma żadnych słabości poza nią
