[K] Luca van Dalen-Moore

GŁÓWNA POWIĄZANIA CHARAKTER HISTORIA

Luca van Dalen-Moore In a world of algorithms and aesthetics, I choose both

40% ENTP [„Dyskutant”], 60% ENFP [„Działacz”] ● ósmy rok maestry years na profilu naukowo-technologicznym z lekko indywidualnym planem nauczania ● miłośnik historii sztuki ● pupil grona profesorów i personelu ● debiut na New York Bridal Fashion Week w wieku 21 lat – z kolekcją inspirowaną mechaniką zegarków i renesansowymi sylwetkami ● jego suknie były wystawiane w MoMA – w ramach ekspozycji „Soft Futures: When Fabric Thinks” ● osobisty rekord: zaprojektowanie sukni ślubnej z ponad 300 ruchomymi elementami, która zmieniała kształt w trakcie ceremonii – "z marszczonego snu w geometryczną rzeźbę" ● miniaturowe roboty do haftowania własnego autorstwa, które odwzorowują ruch ręki ludzkiej – jeden z projektów zdobył nagrodę MIT Media Lab ● poważany artykuł w Science Robotics pt. „Emotional Textiles: Soft Computing Meets Soft Tulle” – który stał się viralem na Twitterze i w środowisku fashion nerds ● przeprowadzenie TED Talk zatytułowanego: „Couture Circuits: Where Code Meets Chiffon”, który miał 2,4 miliona wyświetleń w pierwszym miesiącu istnienia ● autorstwo manifestu „Transcendentalna moda cyborgiczna”, który jest cytowany na zajęciach z futurologii i filozofii postmodernizmu ● definitywny brak uznania kompromisów między pięknem a funkcjonalnością – dlatego każdy jego projekt ma zarówno tren, jak i... port ładowania USB-C ● niepowiązany ze skandalem z 94' ● skandaliczne wyścigi samochodowe na opuszczonych lotniskach

ODAUTORSKO

Niespodzianka, w której się zakochałam. W Powiązaniach cytaty z My City - G Herbo, 24kGoldn, Kane Brown i Chase Atlantic - Moonlight. Zachęcam do przejechania się myszką po obrazkach ze wspomnianej podstrony, żeby więcej się wyświetliło :D kody zostały wzięte ze starożytnej bazy AC, trochę mojego syfu i Necromancer. Zdjęcia kolekcji należą do The Atelier Couture ‘Shakespeare in Love’, Bridal Couture Collection. Świetnie się z nim bawiłam, teraz Wasza kolej!

[DODATEK] Historia

GŁÓWNA POWIĄZANIA CHARAKTER HISTORIA

Couture, Kod i Kokieteria: Jak młody projektant z USA stworzył modowy mit przyszłości

Autor: [VOGUE Contributor]

Na jego pierwszym pokazie nie było celebrytów. Nie było też budżetu. Były za to trzy metry brokatu, poskręcany przewód od ładowarki i... spojrzenie, które miało zmienić jego życie.

Poznajcie Luca van Dalen-Moore’a – amerykańsko-holenderskiego projektanta mody couture i zarazem studenta ósmego roku robotyki, który właśnie zadebiutował na alternatywnym tygodniu mody w Los Angeles z kolekcją zatytułowaną „Heartware”. Suknie, które oddychają. Treny, które się adaptują. I jedno zauroczenie, które ponoć przyszywało się do projektu tak mocno, jak tiul do gorsetu.

„Moda to kod miłości. Ja go tylko kompiluję.” – Luca van Dalen-Moore

Van Dalen-Moore to twarz nowego pokolenia projektantów: utalentowanych, zbuntowanych i absolutnie nieprzewidywalnych. Jego matka – kuratorka sztuki w Nowym Jorku. Ojciec – holenderski specjalista od scenografii operowej. On sam od dzieciństwa dzielił czas między konstrukcje z LEGO a ręczne haftowanie kwiatów na starych obrusach.

Studencki skandal haute couture

Zanim jego projekty trafiły na okładki niezależnych magazynów, Lu (jak mówią na niego znajomi) skrzyknął kilka koleżanek z wydziału inżynierii, by zaprezentowały jego suknie na prowizorycznym pokazie w garażu kampusu. Pokaz miał być kameralny. Skończyło się na 300 osobach, TikToku z 3 milionami wyświetleń i jednym sercu złamanym bardziej niż koronka na plecach modelki nr 3.

Modelka z projektu Luca na pokazie w kampusie:

– Wszystko robił sam. Rysował projekty, szył w labie robotycznym i przynosił gorące czekolady dziewczynom z grupy pokazowej. – zdradza jedna z uczestniczek.

– Była… inspiracją. Czasem najbardziej zaawansowaną technologią jest emocja. – Luca mówi z uśmiechem.

[DODATEK] Powiązania

GŁÓWNA POWIĄZANIA CHARAKTER HISTORIA

she thought she was untouchable.
she was wrong.

REZERWACJA has always had one purpose: To do the real work of keeping the world dangerous. I thought you had the stomach for it. Looks like I was wrong.

[KP]#link#link#link

NC

she thought she was perfect.
she was right.

Octavia has always had one purpose: To do the real work of keeping the world safe. You're falling in and out through a sunset. And I just wanna know if you're in love yet.

[KP]#link#link#link

NC

he thought he was the best.
he was wrong.

REZERWACJA has always had one purpose: To race with me. Take me back to the city that I call my city. Where everybody knows my name.

[KP]#link#link#link

NC

[DODATEK] Charakter FAJNIE JEST, SIEDZIMY

GŁÓWNA POWIĄZANIA CHARAKTER HISTORIA

Luca

Fajnie jest, siedzimy.

Cykliczne rytuały miały swój urok. Miasteczko tonęło we mgle na horyzoncie, a opuszczone skrzyżowanie straszyło migającymi światłami na rdzewiejących już słupach. Samotna stacja benzynowa stała nieopodal zjazdu na autostradę, który po cichu wołał, obiecując daleką podróż. Neony przypominały tymczasem o kawie z hot-dogiem w zbliżonej cenie po obniżce jako zestaw dla dwojga. Za budynkiem stacji już rozpościerały się korony drzew; Wiadomo Czyjego Lasu. Niewyczuwalne szarpnięcie smyczy za niewidzialną obrożę można było odczuć jako upływający czas cotygodniowej przepustki. Wielu normalnych ludzi wolało tankować samochody o przyzwoitych godzinach, zamiast przebudzać pracownika stacji z odpłatnego letargu kręconego na żywo. Zestaw kamer przypominał mu trochę Big Brother. Gdy jest się świadomym łatwości, z jaką nagrywany materiał może zostać przejęty przez kogoś z zewnątrz, w mgnieniu oka zaczyna się mieć uczulenie na sprzęt w przestrzeni publicznej... Wiedza to też przekleństwo, jakie trzeba nieść na swoich barkach. Codziennie. Bez wyjątku. Pytanie go jednak o to, co tam tak naprawdę robił o tej chorej trzeciej nad ranem, często mijało się z celem. Kawa smakowała inaczej, choć Luca od zawsze wolał delektować się swoją herbatą, jaką wtedy parzył trochę na siłę w tym papierowym kubku z logo stacji.

Sylwetka fizycznej zjawy krążyła więc uparcie po asfalcie na deskorolkach; zarówno tej długiej (Longboard), jak i krótkiej (Cruiser), w zależności od kaprysu. Niby van Dalen — Moore szukał weny, ale zdezelowane szkicowniki i notatniki leżały dalej nietknięte na fotelu pasażera razem z innymi fantami, w tym ostatnimi wydaniami Vouge’a czy też czasopismami naukowymi. Jeden z kasjerów nieudolnie próbował kilka razy go przepędzić z odlanej, podwyższonej rampy dla dostawczaków, po której skakał sobie w najlepsze, jakby tak naprawdę wcale nie był studentem legendarnej uczelni, tylko tutejszym grafficiarzem od siedmiu boleści. Jeden z budynków miasteczka miał już na fasadzie dzieło w stylu Banksy’ego ze szczurem w poliestrze, który kichał na dzisiejszy konsumpcjonizm. Słabo mu wychodziło udawanie książątka po tym, jak nauczył się surfować na Hawajach, a potem bić się pod barami jak zwykły ulicznik. Z zarostem wyglądał na starszego szaleńca o zabieganym wzroku, szukającym czy udało mu się rozbawić wszystkich zebranych kolejnym żartem wyjętym z rękawa. Spokojnie, miał ich jeszcze mnóstwo w zapasie. Zasadniczo nikt nigdy jednak tak się nie pławił we wschodach słońca, podczas których lubił tańczyć do muzyki z radia przy otwartych drzwiach odnowionego burgundowego mustanga GT z 66’, jakiego dach można było ściągać w dół.